- Alaskan Malamute
- Alaskan Malamute należy do grupy szpiców i psów pierwotnych, zaklasyfikowany jest do sekcji północnych psów pociągowych. Nazwa pochodzi od plemienia Mahlemiute, żyjącego na wyżynach zachodniej Alaski. Głowa Malamuta jest szeroka i mocna. Kufa powinna być duża, ale nie za szeroka. Wargi, obwódki oczu i nos czarne - za wyjątkiem osobników rudych, u których dopuszcza się tzw. "śnieżny nos" z pionowym cielistym prążkiem. Zgryz nożycowy. Oczy brązowe, w kształcie migdała, średniej wielkości, osadzone skośnie. Niebieskie oczy są wadą dyskwalifikującą. Uszy trójkątne średniej wielkości, stojące. Kończyny mocne i silnie umięśnione. Klatka piersiowa powinna być mocna i głęboka, tułów nie nazbyt krótki. Grzbiet powinien być prosty i lekko opadający w kierunku bioder. Ogon średnio wysoko osadzony "wychodzący" bezpośrednio z linii grzbietu, obficie owłosiony i sierpowato noszony nad grzbietem. Szata jest gęsta, z grubym podszerstkiem. Występuje w umaszczeniu szarym i białym, sobolowo-biały, czarno-biały, wilczasto-biały, czerwono-biały albo czysto biały. Alaskany mają silne poczucie hierarchii w stadzie i związane z tym skłonności do prób dominacji. Malamuty są psami przystosowanymi do niskich temperatur i ciągłej pracy, potrzebują regularnych długich spacerów. Nie znoszą samotności i bezczynności. Nie spełniają się jako psy stróżujące. Gęsta sierść czyni Malamuty wrażliwe na upały. W czasie linienia istnieje potrzeba częstszego wyczesywania gęstym grzebieniem.
